Ursula von der Leyen kinderen: zeven zonen en dochters

Ursula von der Leyen heeft zeven kinderen. De Nederlandse Wikipedia schrijft dat ze sinds 1986 getrouwd is met een cardioloog en dat uit dat huwelijk zeven kinderen zijn voortgekomen. Wikidata geeft de namen. Hoe oud de kinderen zijn en wat ze doen, is niet vastgelegd in onze bronnen.

De zeven kinderen bij naam

Wikidata noemt de volgende kinderen, in deze volgorde:

• David von der Leyen
• Sophie von der Leyen
• Maria Donata von der Leyen
• Victoria von der Leyen
• Johanna von der Leyen
• Egmont von der Leyen
• Gracia von der Leyen

Of de volgorde ook de geboortevolgorde is, staat nergens. Geboortedata ontbreken, en daarom doen we geen uitspraak over wie de oudste of de jongste is. Over de beroepen van de kinderen is eveneens niets bekend.

Het gezin en de echtgenoot

Haar man heet Heiko von der Leyen. Wikidata geeft 1986 als begin van het huwelijk, waarbij het exacte moment niet is vastgelegd. Bij de trouwerij ruilde ze haar meisjesnaam Albrecht in voor de naam van haar man. Die naam heeft een adellijke voorgeschiedenis, schrijft Wikipedia, die verwijst naar het vorstendom Von der Leyen.

Ze groeide zelf op in een groot gezin. Wikipedia meldt dat ze vijf broers heeft, van wie één directeur is van het mediaconcern Modern Times Group. Wikidata noemt Hans-Holger Albrecht als broer. Haar vader was Ernst Albrecht, minister-president van Nedersaksen.

Zeven kinderen en een loopbaan in de politiek

Von der Leyen werd geboren in Elsene, op 8 oktober 1958. Haar jeugd bracht ze door in de buurt van Brussel, tot haar ouders met haar naar Nedersaksen verhuisden toen ze dertien was. Ze studeerde economie in Göttingen en Münster, later geneeskunde in Hannover, en studeerde in 1987 af als arts. In 1991 schreef ze haar proefschrift.

In 1992 stopte ze met haar opleiding tot gynaecoloog en ging tot 1996 naar de Verenigde Staten. Daarna werkte ze tot 2002 als wetenschappelijk werker in Hannover, en in 2001 haalde ze een Master of Public Health. Al sinds 1990 is ze lid van de CDU. In 2003 werd ze minister in Nedersaksen, in 2005 minister van Gezin, Senioren, Vrouwen en Jeugd in het kabinet-Merkel I. Vanaf 17 december 2013 was ze minister van Defensie.

Op 16 juli 2019 koos het Europees Parlement haar tot eerste vrouwelijke voorzitter van de Europese Commissie. Op 18 juli 2024 werd ze herkozen, met 401 stemmen. Over het gezinsleven zelf geven de bronnen geen details.

De gegevens op deze pagina gelden op 29 oktober 2026. Wikipedia en Wikidata kunnen de komende tijd worden aangevuld, bijvoorbeeld met geboortejaren of kleinkinderen. Zolang de familie zelf geen informatie openbaar maakt, blijft het bij de zeven namen en het jaartal van het huwelijk.