De economische bijdragen van gereguleerde sectoren van de digitale handel binnen Europese kaders

Nederlanders kopen steeds meer online. In 2025 werd er maar liefst € 35,7 miljard uitgegeven. Dat is een gigantisch bedrag en het laat direct zien hoe ingeburgerd online winkelen is. Digitale handel zal niet weggaan, waardoor een strikte regulering noodzakelijk is. De Europese Unie en Nederland maken zich hier hard voor. Regulering kon dan ook niet uitblijven.

Voorbeelden van gereguleerde sectoren, waaronder de goksector

Er zijn heel wat sectoren in Nederland die door ofwel de Europese Unie, of de Nederlandse overheid gereguleerd worden. Een van die sectoren is de goksector. De regelgeving hiervoor verschilt per land. In Nederland wordt dit geregeld door de Kansspelautoriteit. Online casino’s, waaronder het beste online casino in Nederland, kunnen een licentie aanvragen voor digitale activiteiten. Alleen wanneer ze kunnen aantonen dat ze voldoen aan alle eisen, mogen ze hun activiteiten uitvoeren. Er zijn onder andere restricties op de hoogte van het maandelijkse bedrag dat gestort mag worden en de bonussen die men mag claimen.

Socialmediaplatforms

Er is vanuit de Europese Unie veel aandacht voor het reguleren van socialmediaplatforms. Dat heeft te maken met de negatieve effecten van de platforms. Dat varieert van ´social media challenges´ die uit de hand lopen tot oplichting en intimidatie. De weerstand tegen social media wordt steeds groter en er is zelfs een groep mensen die het liefst een verbod wil op social media voor kinderen.

Ondertussen zijn er een aantal manieren geïntroduceerd om social media te reguleren. Het gaat om de Digital Markets Act (DMA) en de AI Act (AIA). De Digital Services Act (DSA) speelt ook een belangrijke rol. Een belangrijke regel uit de DMA is dat bedrijven data verzameld op verschillende platforms niet mogen combineren. Dat is een grote angst als het gaat om Meta, dat in het bezit is van een groot aantal socialmediaplatforms.

Online winkels

Een online winkel heeft te maken met onder andere de plicht om de consument te informeren. Dat wil zeggen dat ze verplicht zijn om duidelijke informatie te geven over het product dat men van plan is aan te schaffen. Een andere regel is de bedenktijd van 14 dagen. Binnen de bedenktijd mag de consument er altijd voor kiezen om de aankoop te annuleren. Let op dat een aantal producten en diensten vrij zijn van de bedenktijd. Reizen die een snelle vertrekdatum hebben, kranten en onder andere kaartjes voor het openbaar vervoer vallen er niet onder.

Clouddiensten

De Europese Unie heeft als doel om Europese bedrijven meer opties te bieden als het gaat om clouddiensten. Om het mogelijk te maken om meer clouddiensten te gebruiken, is het van belang dat het veilig is. Om dit mogelijk te maken werd de wet inzake cloud- en AI-ontwikkeling (CADA) aangenomen. Het doel hiervan is om de capaciteit te vergroten en in 2035 voldoende capaciteit te hebben.

Om clouddiensten op een veilige manier aan te kunnen bieden, is men momenteel bezig met een verordening voor de cyberveiligheid. Voor gebruikers is er ook goed nieuws. Vanuit de dataverordening moeten clouddiensten het mogelijk maken om snel en eenvoudig over te kunnen stappen. Een overstap moet gratis zijn en technisch gezien geen problemen opleveren.

Voor clouddiensten gaat tevens gelden dat de data die verzameld wordt niet uitgewisseld mag worden met andere diensten. Ook moet men beter omgaan met persoonlijke gegevens.

De noodzaak van regulatie

Het begon geleidelijk, maar ondertussen vindt steeds meer online plaats. Het is heel normaal om online te winkelen of diensten te gebruiken. Lange tijd was er geen specifieke regelgeving met betrekking tot online diensten en online handelen. Er was een terechte angst dat dit voor grote veiligheidsproblemen zou zorgen. Daarom sloegen de Europese landen de handen in elkaar en kwamen ze met regulatie in de Digital Service Act (DSA). Dankzij deze regulering kunnen mensen veilig diensten en producten aanschaffen en kan de sector verder groeien.

Een bijkomende reden voor regulatie is het innen van belasting. Dankzij de regulatie wordt steeds beter in kaart gebracht wat online ondernemingen doen en kunnen die belast worden. Niet iedereen zal hierop zitten te wachten, maar het uiteindelijke idee is om de geïnde belasting te gebruiken om faciliteiten en diensten te verbeteren.

Digital Services Act (DSA)

In 2000 kwam men al met een e-Commercerichtlijn voor online diensten. In die periode richtte men zich met name op het stimuleren van de sector in de hoop dat de economie hierdoor zou aantrekken. De aanpak was meer dan succesvol; het zorgde ervoor dat steeds meer diensten zich naar social media verplaatsen. Het zorgde ook voor een aantal risico’s. Social media werd een plek waar mensen te maken kregen met online pesten, maar ook desinformatie en fraude.

De DSA is een initiatief van de Europese Unie met als doel om meer grip te krijgen. Digitale platforms moeten zich inzetten om gebruikers veilig te houden; daarnaast moeten ze transparanter zijn over hun werkwijze. Dit zijn de belangrijkste punten van de DSA.

• Grip op wat men te zien krijgt – Mensen die een account hebben bij een socialmediaplatform zullen merken dat er een standaard algoritme is dat bepaalt wat iemand te zien krijgt. Sinds de invoering van de DSA mogen mensen zelf bepalen wat ze te zien krijgen door dit online in te stellen.
• **Kinderen en jongeren worden beter beschermd **– Online platforms moeten ervoor zorgen dat kinderen en jongeren geen zaken te zien krijgen die niet voor hen geschikt zijn. Het is daarnaast verboden om reclame te laten zien die specifiek op kinderen is gericht.
• Onafhankelijke audits – Elk online platform is vanaf nu onderhevig aan onafhankelijke audits. Dat wil zeggen dat gecontroleerd wordt of de onderneming wel voldoet aan de eisen die gesteld zijn in de DSA: voldoen ze hier niet aan, dan is er een kans dat ze voor de rechter moeten verschijnen. Dit is ondertussen al gebeurd bij Meta en TikTok.
• **Illegale informatie tegengaan **– Online platforms moeten beter hun best doen om illegale en verkeerde informatie tegen te gaan. Ze horen de inhoud van de platforms continu te monitoren en indien nodig zaken te verwijderen.